2019-05-01

Głodówka lecznicza sposobem na zdrowie. Część 1

Każda wykształcona osoba ma świadomość, że współczesny świat stoi na skraju katastrofy ekologicznej. Zanieczyszczenie powietrza, wody, żywności, fale elektromagnetyczne, promieniowanie radiologiczne i inne czynniki podarowane przez współczesną cywilizację i mające szkodliwy wpływ na organizm ludzki, przekroczyły wszelkie dopuszczalne granice.

Naturalne terapie...
zdjęcie
UDOSTĘPNIJ:

Nawet, jeśli byłyby dostępne idealne (i odpowiednio drogie) filtry, środki czyszczące i inne środki ochrony, trudno jest całkowicie wyeliminować wpływ takiego środowiska na organizm człowieka. Tak, jak niemożliwe jest spowolnienie szalonego tempa życia współczesnej osoby, wyeliminowanie stresu i przeciążenia organizmu, które nakładają nieograniczone wymagania na organy i układy będące złożonym biologicznym laboratorium wewnątrz nas, którego blokady i uszkodzenia prowadzą do wewnętrznego zatrucia i, w połączeniu z obrażeniami zewnętrznymi, zapewniają wszelkie różnorodne choroby przewlekłe i przedwczesne starzenie się organizmu.

Współczesna medycyna, skupiająca się na stosowaniu wysoce specyficznych leków, które oddziałują tylko na poszczególne ogniwa metabolizmu i eliminują tylko indywidualne objawy, również przyczynia się do rozprzestrzeniania się już zniekształconych i przewlekłych, opornych na formy leczenia chorób.

Problem utrzymania zdrowia i zwiększania ludzkiej długowieczności był i nadal jest jednym z najważniejszych i najpilniejszych problemów w biologii i medycynie. Przez cały okres istnienia ludzkość nieustannie poszukiwała rozwiązań na odbudowę oraz walkę z chorobami i starością.

Wielowiekowe stosowanie w tym celu abstynencji od jedzenia, ogromne badania naukowe przeprowadzone w ciągu ostatniego stulecia w celu zidentyfikowania mechanizmów wpływu głodu na metabolizm, a także moje 30-letnie doświadczenie w tej dziedzinie, pozwalają stwierdzić, że jest to jedna z najbardziej radykalnych, uniwersalnych i bezpiecznych metod korekty zaburzeń metabolicznych spowodowanych czynnikami środowiskowymi, mająca oficjalną, medyczną i naukową nazwę — racjonalna dieto-terapia (RDT).

Głodówka lecznicza znana jest od niepamiętnych czasów, a teraz jej pozytywne wyniki potwierdzają dziesiątki tysięcy pacjentów na całym świecie. Była szeroko stosowana w medycynie tradycyjnej, kultach religijnych (posty, głodowanie joginów, itd.). Zwolennicy głodówek byli zawsze i we wszystkich krajach. Istnieją dowody stosowania postu przez lekarzy i filozofów starożytności. Nawet sam Pitagoras głodował i zmusił swoich uczniów do głodu na 40 dni przed egzaminami, który to post, jego zdaniem, poprawił percepcję i zdolności twórcze oraz zwiększył ostrość umysłu.

Hipokrates napisał, że „jeśli ciało nie jest oczyszczone, to jedzenie staje się szkodliwe dla organizmu. Kiedy pacjent jest obficie karmiony, jego choroba jest karmiona tak samo”.

W Rosji pod koniec XIX wieku i na początku XX wieku słynny rosyjski uzdrowiciel, A. A. Suvorin, zastosował głodówkę leczniczą u prawie 10 tysięcy pacjentów, osiągając wyraźny i stabilny wynik w wielu chorobach. W 1931 roku opublikował wspaniałą książkę w trzech tomach: „Uzdrowienie głodówką i jedzeniem”.

Od 1956 r. prof. L.N. Bakulev z powodzeniem stosował głodówkę leczniczą w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego, zapalenia trzustki, wrzodu żołądka i wielu chorób układu krążenia.

Olbrzymim wkładem w rozwój tej metody była kolekcja „Korzyści głodówki leczniczej” opublikowana w Moskwie w 1969 r. W przygotowaniu tej publikacji wzięli udział wybitni naukowcy Akademii Nauk Medycznych, tacy jak: P. K. Anokhin, A. A. Pokrovsky, N. A. Fedotow oraz Yu. S. Nikolaev. Publikacja ta stała się koroną wielkich twórczych wysiłków kilkudziesięciu naukowców. Zbiór ten składa się z czterech dużych części, które stanowiły głębokie uzasadnienie dla neurofizjologicznych, biochemicznych i patofizjologicznych podstaw głodówki leczniczej. Są to: neurofizjologia głodu i nasycenia, patofizjologia głodowania, biochemia głodowania oraz klinika głodówki leczniczej.

Prace wielu zagranicznych naukowców: Herberta Sheltona, Arnolda de Vriesa, w tym profesorów: Margulicha, Paula Bragga (USA), Yvesa Viviniego (Francja), Lutsianisa (Włochy), Imamury Motoo (Japonia), były ważne dla wprowadzenia i rozpowszechnienia głodówek leczniczych. Wszyscy ci autorzy na ogromnym materiale statystycznym potwierdzają wysoką skuteczność metody.

Od 1974 r. w Leningradzie Ogólnokrajowy Instytut Badań Naukowych Pulmonologii rosyjskiego Ministerstwa Zdrowia pod kierunkiem profesora A. M. Kokosov przeprowadził u pacjentów z chorobami płuc szereg badań naukowych i praktycznych zastosowań RDT. W 1980 r. i 1984 r. opublikowano zbiory prac tego instytutu pt. „Racjonalna dieto-terapia dla pacjentów z astmą oskrzelową”.

W 1980 r. w Moskiewskim Szpitalu Klinicznym otwarto 40-łóżkowy oddział racjonalnej dieto-terapii, w którym rocznie jest leczonych ok. 400 pacjentów.

Ogromnego wkładu w rozwój metody RDT oraz jej wprowadzenia do szerokiej praktyki klinicznej w Rosji i za granicą dokonał prof. Yu. S. Nikolaev. Opracował on główne wskazania i przeciwwskazania do stosowania RTD, szczegółowo opisując obraz kliniczny etapów głodu dozowanego oraz opracował najbardziej skuteczną i bezpieczną metodę RTD, która jest obecnie stosowana przez lekarzy na całym świecie. Dzięki niesamowitym wysiłkom prof. Yu. S. Nikolaeva, głodówka lecznicza stała się od 1952 r. zatwierdzoną przez Ministerstwo Zdrowia, oficjalną metodą leczenia. Zainteresowanie metodą RTD stale rośnie.

Badanie mechanizmów działania i praktyczne zastosowanie głodówki leczniczej dorobiły się już ponad 600 opracowań naukowych. Tym zagadnieniom poświęcono już kilka konferencji naukowych i praktycznych, które odbyły się w latach: 1974, 1978, 1984 oraz 1989 w Instytucie Żywienia Akademii Nauk Medycznych Ministerstwa Zdrowia w Moskwie. Mechanizmy wpływu głodówki leczniczej na metabolizm zostały dogłębnie zbadane przez prof. Yu. S. Nikolaeva i innych wybitnych naukowców. Wykazali oni, że całkowita głodówka, z utratą masy ciała do 20- 25% masy początkowej, jest całkowicie odwracalna, że podczas głodu zachodzi proces adaptacji do endogennego odżywiania, który charakteryzuje się głównie zmniejszeniem zakwaszenia organizmu i głównego metabolizmu, z minimalnym wykorzystaniem zapasu białek i dominującym wykorzystaniem zapasu tłuszczów. Jest całkiem naturalne, że podczas głodówki leczniczej waga ciała stale się zmniejsza. Gwałtowny spadek masy ciała w pierwszych dniach głodu wynika z zużycia w tym czasie zapasów węglowodanów, a w szczególności glikogenu wątrobowego. Wiadomo, że utlenianie tłuszczu za pomocą niewystarczającej ilości węglowodanów jest trudne (tłuszcze spalają się w ogniu węglowodanów), a powstają produkty niepełnego spalania tłuszczu, tak zwane ciała ketonowe: aceton, kwas acetooctowy i kwas B-hydroksymasłowy, co przyczynia się do wystąpienia kwasicy ketonowej. Jednak, ze względu na szereg mechanizmów obronnych, w szczególności zastosowanie amoniaku jako zasady wynikającej z rozpadu białek oraz obecności wodorowęglanów i innych układów buforowych we krwi, równowaga kwasowo-zasadowa krwi nie zmienia się stosunkowo szybko i kwasica u ludzi jest zawsze kompensowana. Dlatego możliwość wystąpienia śpiączki kwasowej (jak np. w cukrzycy) podczas ścisłej głodówki leczniczej jest, co do zasady, wykluczona i nigdy nie spotykana. Jednak, pomimo wszystkich mechanizmów kompensacyjnych, kwasica w ścisłej głodówce leczniczej u ludzi wciąż rośnie, osiągając swoje maksimum zwykle siódmego lub dziesiątego dnia głodu. Okres ten charakteryzuje się znacznym spadkiem alkalicznych rezerw krwi, wzrostem zawartości ciał ketonowych w moczu i krwi oraz zmniejszeniem ilości cukru we krwi. Subiektywnie, w tym okresie, osoba może czasami czuć się źle, mogą wystąpić bóle głowy, nudności, osłabienie, przygnębienie i różne nieprzyjemne odczucia w ciele. Wraz z kontynuacją głodówki leczniczej, zwykle dość szybko, w ciągu jednego dnia lub nawet w ciągu kilku godzin, skutki kwasicy gwałtownie spadają, co odpowiednio odzwierciedla się we wskaźnikach klinicznych i laboratoryjnych. Ten okres kompensacji kwasicy otrzymał nazwę kryzysu kwasowego. U jego podstaw leży jeden z głównych mechanizmów adaptacji organizmu do reżimu pełnego głodu lub, innymi słowy, przejście na odżywianie endogenne.

Istota tej restrukturyzacji polega na pojawieniu się syntezy glikogenu z tłuszczu, który nie jest charakterystyczny dla ludzi, którzy odżywiają się standardowo, ponieważ węglowodany z pożywienia są wtedy dostarczane w wystarczających ilościach. Po takim przystosowaniu do odżywiania endogennego osoba może powstrzymać się od jedzenia, bez żadnych szkodliwych konsekwencji dla siebie, dopóki ma zasoby energetyczne. Dopiero po ich wyczerpaniu następuje prawdziwy głód, który szybko prowadzi do zniszczenia tkanek.

Na podstawie badań I. P. Pavlova i jego uczniów wiadomo, że od siódmego do dziewiątego dnia całkowitej głodówki leczniczej wydzielanie kwasów żołądkowych zatrzymuje się całkowicie, a zamiast tego pojawia się tak zwana spontaniczna wydzielina żołądkowa. Powstałe soki żołądkowe zawierają dużą ilość białek, które są ponownie wchłaniane przez śluzówkę żołądka do krwiobiegu. „Tworzenie się i używanie spontanicznej wydzieliny żołądkowej podczas głodówki leczniczej jest ważnym mechanizmem adaptacyjnym, który zmniejsza utratę białek i zapewnia organizmowi stały napływ aminokwasów – materiału plastycznego wykorzystywanego do budowy i odtwarzania białek najważniejszych narządów” (prof. I. P. Reznikov).

W procesie głodu istnieją dwie wyraźne tendencje, które nieustannie oddziałują na siebie: z jednej strony destrukcyjne, ponieważ organizm pozbawiony egzogennego odżywiania jest zmuszony istnieć kosztem własnych rezerw, z drugiej konstruktywne, ponieważ głód jest potężnym stymulantem do mobilizowania reakcji obronnych, które zostały opracowane i utrwalone w procesie długiej ewolucji świata zwierząt. Istnieje wiele danych wskazujących, że przy pełnej głodówce leczniczej następuje zwiększone wydalanie produktów metabolicznych – toksyn hamujących metabolizm wewnątrzkomórkowy. Całkowita deprywacja pokarmowa prowadzi do stymulacji procesów autolitycznych, które są związane z aktywacją aparatu komórek lizosomalnych. Wyraża się to w wykorzystaniu zasobów tkanki, które nie są niezbędne dla organizmu oraz chorobowo zmienionych tkanek. Przykładem jest gwałtowny spadek wielkości polipów błony śluzowej nosa, tłuszczaków, tłuszczu podskórnego, resorpcja różnych zrostów, nacieków, a także łagodnych guzów nowotworowych.

Z drugiej strony, po zakończeniu głodówki leczniczej obserwuje się wzmożoną odnowę tkanek, co przejawia się wzrostem zdolności regeneracyjnych elementów komórkowych. Procesy te zostały wyraźnie zaobserwowane podczas wnikliwych badań parametrów krwi przeprowadzonych przez dr Yu. L. Szapiro. Podczas pełnej głodówki leczniczej skład krwi obwodowej nie zmienia się znacząco – utrzymuje się normalna liczba erytrocytów, hemoglobiny, leukocytów i płytek krwi. Po zakończeniu procesu wyjścia z głodówki leczniczej następuje wzrost procesów regeneracyjnych w krążeniu szpiku kostnego. Wskaźniki regeneracji tworzenia krwi w krwi obwodowej (na przykład retikulocytach) z reguły są trzy razy wyższe niż pierwotne dane.

W warunkach głodówki leczniczej występują silne zmiany w stanie funkcjonalnym układu odpornościowego, wyrażone w zwiększonej aktywności makrofagów, aktywności bakteriobójczej monocytów i neutrofili we krwi, odporności organizmu na zakażenie i dynamicznych zmianach odporności humoralnej.

Skuteczność RDT w chorobach alergicznych jest również w dużej mierze z tym związana. Wraz ze spadkiem podstawowych procesów metabolicznych głód aktywuje szereg układów enzymatycznych, przede wszystkim odpowiedzialnych za mobilizację i usuwanie zasobów tkankowych, których nadmiar może powodować rozwój wielu chorób. To wyjaśnia potężny efekt detoksykacji RDT.

Prace prof. Yu. S. Nikolaeva, prof. A. I. Vorobyova oraz dr G. A. Voitovicha wielokrotnie potwierdzały, że podczas głodówki leczniczej występuje silna detoksykacja – wydalanie zarówno egzogennych (dostarczanych zewnętrznie) substancji toksycznych – azotanów, pestycydów, jak i tych endogennych (uformowanych w organizmie), toksycznych związków; normalizują się: metabolizm węglowodanów, tłuszczów, białek, wody i soli oraz funkcje układu hormonalnego i odpornościowego organizmu. Według wielu naukowców podczas głodówki leczniczej organizm jest również skutecznie oczyszczany z radionuklidów oraz radioaktywnego strontu i cezu. Po awarii w Czarnobylu prof. A. I. Vorobyov i dr Voitovich z powodzeniem przeprowadzili zabiegi RDT u pacjentów z ostrymi i przewlekłymi chorobami popromiennymi, z długotrwałymi skutkami urazów popromiennych, nawet bardzo ciężkich, podczas gdy antybiotyki i przeszczep szpiku kostnego były mało skuteczne.

W trakcie RTD dochodzi do rozpadu uszkodzonych tkanek, komórek nowotworowych, struktur niosących zmodyfikowaną informację genetyczną, których nagromadzenie leży u podstaw starzenia się. Jednocześnie zachowuje się najbardziej żywotny, genetycznie „czysty” materiał komórkowy, który później, z odpowiednim odżywianiem w okresie regeneracji, służy jako podstawa do tworzenia zaktualizowanych funkcjonalnie, aktywnych tkanek.

To tylko niektóre ze zbadanych do tej pory mechanizmów poprawiających zdrowie i działających „odmładzająco”, które uzyskujemy po zastosowaniu RDT.

Zgodnie z najnowszymi danymi, głównymi wskazaniami do leczenia głodówką leczniczą są powszechne choroby, takie jak: nadciśnienie, choroba wieńcowa serca (dławica piersiowa), miażdżyca, astma, rozedma płuc, choroby układu pokarmowego (zapalenie żołądka, zapalenie jelita grubego, wrzód żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie pęcherzyka żółciowego), choroby alergiczne (w tym zmiany skórne), osteochondroza (zwyrodnienie kręgosłupa), choroby stawów, zaburzenia metabolizmu tłuszczów i węglowodanów, choroby endokrynologiczne (cukrzyca nieinsulinowa), niedoczynność tarczycy, niedoczynność nadnerczy, brak miesiączki, wczesna i patologiczna menopauza, niektóre choroby nowotworowe (włókniaki macicy, niezłośliwe guzy piersi, polipy przewodu pokarmowego), osłabienie, stany depresyjne i inne stany nerwicowe, zaburzenia psychosomatyczne oraz schizofrenia.

Szczególnie cenny jest ogólny, poprawiający zdrowie, profilaktyczny efekt RDT dla osób pracujących w niebezpiecznych warunkach, z substancjami toksycznymi i radioaktywnymi, o wysokiej zawartości pyłu, wibracji, narażonych na promieniowanie mikrofalowe lub promieniotwórcze.

Ustalono, że w fazie głodu wszystkie systemy wydalania organizmu działają niezwykle wydajnie i tylko przez płuca uwalnianych jest ok. 150 różnych toksyn w stanie gazowym.

Biochemicy z Odessy wykazali, że dzięki chronicznemu zatruciu rtęcią najlepsze leki zwiększają uwalnianie rtęci tylko 3-4 razy, powodując jednocześnie wyraźne skutki uboczne. Zastosowanie RDT przyspiesza eliminację rtęci z organizmu aż 10 razy. Na dużym, statystycznie wiarygodnym materiale, wysoką skuteczność głodówka lecznicza wykazała w wielu chorobach związanych ze szkodliwymi warunkami pracy, takimi jak: pyłkowica, astmatyczne zapalenie oskrzeli, astma oskrzelowa, krzemica, rozedma płuc, alergiczne zapalenie skóry, wysypka skórna, przewlekłe zatrucie solami metali ciężkich, barwnikami organicznymi i rozpuszczalnikami, zespół Raynauda (w ramach choroby wibracyjnej), osteochondroza, uraz i związane ze stresem statycznym choroby kręgosłupa oraz żylaki.

Część 2 w kolejnym numerze Harmonii

Więcej wiedzy na temat zdrowia zdobędziesz na konferencji pt. Czego Ci lekarz nie powie

Te artykuły zyskują na popularności

Harmonia 2019 wrzesień-paździe...
miniaturka
2019-09-01

Ozonowanie krwi – skuteczna stymulacja układu odpornościowego

Czym jest terapia ozonem?

Medyczny ozon jest zawsze mieszaniną najczystszego ozonu i najczystszego tlenu.


Harmonia 2019 marzec-kwiecień
miniaturka
2019-03-01

Czego nie wiemy o statynach?

Statyny to związki tzw. inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Odkryto je stosunkowo niedawno, bo dopiero w 1973 roku. Statyny zostały wprowadzone do obrotu handlowego w 1987 roku. Wprowadziła...

Choroby cywilizacyjne
miniaturka
2020-09-01

Przechytrzyć cukrzycę. Część 1

Aby garstka mogła dobrze żyć, tłumy muszą umierać.

Wyścig z czasem


Harmonia 2018 lipiec-sierpień
miniaturka
2018-07-01

Pasożyty przyczyna większości chorób - część 1

Encyklopedia definiuje pojęcie „pasożyta” w następujący sposób: „Pasożyty to organizmy żywiące się innymi organizmami i w większości szkodzące im”.



   |   

Najnowszy numer Harmonii
czeka już na Ciebie!

 

Najnowsze artykuły, interesujące
tematy, wybitni eksperci i gros
wartościowej wiedzy.


 

 



Archiwalne numery

Nasi eksperci

Redakcja

Redakcja czasopisma Harmonia.
Twoje Zdrowie,
Twoja odpowiedzialność.

 

Prenumerata: 728 457 165
Stoiska wystawiennicze: 503 447 471
Bilety na konferencje: 728 457 165
Reklama: 503 447 471
Redakcja: 728 457 165

redakcja@harmoniatwojezdrowie.com
dystrybucja@harmoniatwojezdrowie.com
www.harmoniatwojezdrowie.com

facebook.com/harmoniatwojezdrowie

Wszelkie prawa zastrzeżone. Dziękujemy, że korzystasz z legalnego źródła. Pamiętaj! Wydawca nie wyraża zgody na pobieranie, kopiowanie, powielanie i udostępnianie materiałów bez zgody Wydawcy poza portalem harmoniatwojezdrowie.com. Pobieranie, kopiowanie i powielanie materiału opublikowanych w portalu Harmonia Twoje Zdrowie Twoja Odpowiedzialność bez zgody Wydawcy to poważne przestępstwo. Jeśli chcesz możesz udostępnić link do portalu w mediach społecznościowych.

Zobacz koniecznie

Nagranie z konferencji „Czego Ci lekarz nie powie” 13.11.2021 z G2 Arena Jasionka k. Rzeszowa

zobacz teraz

COOKIES

Korzystamy z Cookies, by zapewnić Ci dostęp do informacji, wszystkich oferowanych usług, by gromadzić informacje związane z korzystaniem z serwisu, a także wyświetlać reklamy dopasowane do użytkowników. Stosowane przez nas pliki typu cookies umożliwiają właściwe wyświetlanie treści, analizę ruchu internetowego, ruchu reklamowego, a także utrzymanie sesji po zalogowaniu. Można wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach przeglądarki. Korzystanie z naszego serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Korzystając z naszej strony wyrażasz zgodę na używanie Cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.