Trudno gojące się rany to coraz powszechniejszy problem zdrowotny współczesnych społeczeństw. Najczęściej spotykane problemy to: odleżyny, rany powstałe w zespole stopy cukrzycowej oraz w zespołach miażdżycowych, zakażenia ran urazowych, oparzenia, zakażenia układu kostnego i owrzodzenia nowotworowe. Medycyna akademicka słabo radzi sobie z takimi problemami, a Polska należy do niechlubnej czołówki krajów z wysokim wskaźnikiem amputacji kończyn.
W naszym centrum wypracowaliśmy niezwykle skuteczny program terapii trudno gojących się ran, oparty na naturalnych metodach terapeutycznych jak: larwoterapia, ozonoterapia, hirudoterapia i fototerapia. Przyczyną lawinowego wzrostu przypadków niegojących się ran jest coraz powszechniejsze występowanie chorób cywilizacyjnych, takich jak: miażdżyca, cukrzyca, nowotwory oraz postępująca antybiotykoodporność patogenów.
Duży wpływ na to ma „nadpodaż” farmaceutyków w leczeniu wszelkich chorób. Wynikiem powszechności antybiotyków w terapiach i żywności jest gwałtownie rosnąca oporność drobnoustrojów na ich stosowanie. Z tego powodu bakterie kolonizujące rany rozwijają się bardzo agresywnie i nie reagują na stosowane antybiotykoterapie. Na szczęście mamy w zanadrzu larwy muchy plujki…
DLACZEGO LARWY SWIETNIE RADZA SOBIE Z BAKTERIAMI?
W terapiach trudno gojących się ran używamy larw muchy z gatunku Lucilia sericata (mucha zielona plujka) ze względu na ich specyficzną biologię. W warunkach naturalnych muchy te składają jaja na padlinie i w ropiejących ranach zwierząt. Larwy żerują na ranie przez 5 dni, a następnie przepoczwarczają się.
TERAPEUTYCZNE DZIAŁANIE LARW MA TRZY ZASADNICZE MECHANIZMY:
- Oczyszczanie rany przez usuwanie martwej, zainfekowanej tkanki – larwy usuwają martwą tkankę (nie uszkadzając zdrowej) zdecydowanie precyzyjniej niż w czasie zabiegów chirurgicznych. Składniki odżywcze uzyskują w procesie „trawienia pozaustrojowego”, poprzez wydzielanie enzymów proteolitycznych, powodujących upłynnienie martwej tkanki, która następnie jest przez nie zjadana. Z czasem larwy rosną, zwiększając swoją masę nawet stokrotnie.
- Odkażanie rany przez eliminację bakterii – wydzieliny larw mają działanie przeciwbakteryjne. Enzymy są skuteczne nawet wobec gronkowca złocistego, bakterii metycylinoopornych (MRSA) i bakterii z grupy Pseudomonas.
- Pobudzanie gojenia rany – wydzieliny larw wzmacniają wpływ naskórkowego czynnika wzrostu na gojenie ran. Badania wykazały, że stymulują również wzrost ludzkich fibroblastów i wolno rosnących chondrocytów. Mikromasaż rany wykonywany przez poruszające się czerwie, pobudza tworzenie się w ranie ziarniny. Korzyści terapeutyczne uzyskiwane w terapii larwalnej są zazwyczaj ogromne: szybkie oczyszczenie rany, usunięcie zakażenia, skrócenie czasu gojenia, uniknięcie amputacji. Zmniejsza się ból związany z raną i eliminuje przykry zapach spowodowany rozkładem tkanek. Ilość larw koniecznych do oczyszczenia rany jest zależna od rozległości i głębokości leczonych tkanek. Larwoterapię przeprowadza się aż do skutecznego oczyszczenia rany z tkanek martwiczych, co oznacza, że czasem terapia powtarzana jest kilkukrotnie.
LARWY W KOALICJI Z OZONEM I SWIATŁEM
Po biochirurgicznym oczyszczeniu rany stosowana jest ozonoterapia. Ozon, który jest bardzo silnym utleniaczem, wspomaga efekty uzyskane w larwoterapii. Skuteczność tej metody wynika z bakteriobójczych właściwości trójatomowego tlenu, który potrafi zniszczyć zarówno drobnoustroje tlenowe, jak i beztlenowe, grzyby i wirusy. Ozon dodatkowo powoduje poprawę utlenowania tkanek, mikrokrążenia oraz stymulację i wzrost odporności. W naszym centrum stosujemy nieinwazyjne techniki ozonoterapii w postaci kąpieli w mieszaninie tlenowo – ozonowej oraz opatrunki z preparatów ozonowanych. Kąpiele odbywają się przy pomocy specjalistycznych rękawów polietylenowych, do których wkłada się chorą kończynę i wypełnia gazem. Dodatkowym bodźcem terapeutycznym stymulującym gojenie się tkanki jest naświetlanie fototerapią ledową TriWings, której efektem jest poprawienie ukrwienia i wzrost poziomu elastyny w zainfekowanej tkance.
KOLEJNE ROBAKI WKRACZAJA DO AKCJI
Oczyszczona z martwicy i zdezynfekowana rana to ogromny postęp w leczeniu. Pamiętajmy jednak, że najczęściej pierwotną przyczyną powstania rany są zaburzenia pracy układu krążenia w zespołach cukrzycowych i miażdżycowych. Do tkanek nie dopływa wówczas pokarm, tlen, komórki macierzyste – i tak zaczyna się problem. Tu swoją fenomenalną rolę odgrywają pijawki lekarskie. Pijawka to żywe laboratorium farmakologiczne. W jej ślinie znajduje się ok. 200 bioaktywnych substancji chemicznych. Składniki śliny pijawki wykazują działanie przeciwzakrzepowe, fibrynolityczne i prze- ciwagregacyjne. Terapia stosowana jest u pacjentów z chorobami: zakrzepowo-zatorowymi, nadciśnieniem, miażdżycą, cukrzycą oraz po replantacjach. Zawarte w pijawkowej wydzielinie inhibitory krzepnięcia krwi, inhibitory proteinaz o działaniu przeciwzapalnym, steroidy intensywnie rozszerzające naczynia krwionośne i przywracające krążenie w tkankach, silnie stymulują gojenie się ran.
VEGA TEST I PATOGENY
Ważnym warunkiem skutecznego zagojenia się rany jest eliminacja obciążeń patogennych organizmu. U wielu osób z niegojącymi się ranami stwierdzamy obecność pasożytów jelitowych, przywr, grzybów oraz infekcji bakteryjnych w całym organizmie. Osłabiają one odporność immunologiczną, możliwość regeneracji i sprzyjają rozwojowi choroby, dlatego istotne jest wykonanie badania i przeprowadzenie oczyszczającej terapii biorezonansowej i ziołowej. Terapie niegojących się ran są trudnym procesem. Larwoterapia najczęściej jest ostatnią deską ratunku na zatrzymanie choroby. W naszej praktyce ok. 70% przypadków tej terapii kończy się ogromnym sukcesem, oznaczającym ucieczkę od amputacji.
