Witam Czytelników czasopisma Harmonia. W poprzednim artykule starałem się przybliżyć właściwości przeciwzapalne wodoru molekularnego. Dzisiaj omówię ostatnie postępy w medycynie wodorowej: potencjał wodoru molekularnego w zastosowaniach profi laktycznych i terapeutycznych.
Uporczywy stres oksydacyjny jest jedną z głównych przyczyn większości chorób związanych ze stylem życia, raka i procesu starzenia. Ostry stres oksydacyjny bezpośrednio powoduje poważne uszkodzenia tkanek. Pomimo klinicznego znaczenia uszkodzeń oksydacyjnych, przeciwutleniacze w suplementach mają ograniczony sukces terapeutyczny. Wiemy, że wodór cząsteczkowy (wodór molekularny) ma potencjał jako „nowy” przeciwutleniacz w zastosowaniach profi laktycznych i terapeutycznych oraz promocji zdrowia. Wodór molekularny ma wiele zalet jako potencjalny przeciwutleniacz: szybko dyfunduje do tkanek i komórek, i jest na tyle łagodny, aby nie zakłócać metabolicznych reakcji redoks ani nie wpływać na reaktywne formy tlenu (ROS), które działają w sygnalizacji komórkowej, dlatego nie ma negatywnych skutków spożywania wodoru molekularnego.
ISTNIEJE KILKA SPOSOBÓW NA APLIKACJĘ WODORU MOLEKULARNEGO:
- wdychanie gazowego wodoru,
- picie wody z rozpuszczonym wodorem molekularnym (woda wodorowa),
- kąpiel wodorowa,
- wstrzykiwanie soli fi zjologicznej z rozpuszczonym wodorem molekularnym (soli wodorowej),
- wkraplanie roztworu soli wodorowej do oka,
- zwiększenie produkcji endogennej H2 przez bakterie.
Ponadto wodór molekularny wykazuje nie tylko działanie przeciw stresowi oksydacyjnemu, ale także różne działania przeciwzapalne i przeciwalergiczne. Wodór molekularny reguluje ekspresję różnych genów i fosforylację białek, chociaż mechanizmy molekularne leżące u podstaw wyraźnych efektów bardzo małych ilości wodoru molekularnego, pozostają nieuchwytne.
Ostre uszkodzenie płuc (ALI) jest nadal główną przyczyną zachorowalności i śmiertelności u pacjentów w stanie krytycznym. Ostatnie badania wykazały, że leczenie gazem wodorowym (H2) może złagodzić uszkodzenie płuc wywołane przez sepsę, SarsCov-2, wentylację, hiperoksję, niedokrwienie i reperfuzję. Jednak mechanizmy molekularne, dzięki którym H2 łagodzi uszkodzenie płuc, pozostają nadal niejasne.
Gazowy wodór (H2) i bogata w wodór solanka (HS) wywierają skuteczną rolę terapeutyczną w przypadku wielu chorób, w tym udaru, uszkodzeń niedokrwienno- reperfuzyjnych, przeszczepów narządów, posocznicy, zespołu niewydolności narządu, cukrzycy typu 2, miażdżycy, chorób neurodegeneracyjnych, toksyczności tlenowej poprzez zmniejszenie stresu oksydacyjnego, stanów zapalnych i apoptozy. Co więcej, ostatnie badania wykazały, że wdychanie wodoru molekularnego znacznie zwiększa przeżywalność i zmniejszenie stężenia septycznego płuca myszy w sposób zależny od czasu. Ponadto korzystne działanie H2 w leczeniu sepsy było związane z obniżonym poziomem stresu oksydacyjnego i zapalnych cytokin w surowicy i tkankach. Pewne doniesienia wykazują, że zastosowanie wodoru molekularnego w leczeniu może poprawić hiperoksję lub brak konieczności podłączenia do respiratora przez zmniejszenie stanu zapalnego płuc i zwiększenie saturacji.
Wodór molekularny wykazuje silne działanie ograniczające nefrotosyczność. Cisplatyna jest szeroko stosowanym lekiem przeciwnowotworowym w leczeniu szerokiej gamy nowotworów; jednak jego zastosowanie jest ograniczone przez nefrotoksyczność, na którą wpływa stres oksydacyjny. Wodór molekularny skutecznie łagodzi skutki uboczne cisplatyny poprzez redukcję stresu oksydacyjnego.
W następnym artykule omówię, jak wodór molekularny pomaga w endometriozie.
Eugeniusz Winiecki Naturopata i naturoterapeuta, certyfi kowany profesjonalista z dziedziny terapii wodorem molekularnym.
