Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG) – to rozlane, nieswoiste zapalenie błony śluzowej:
- odbytnicy,
- odbytnicy i okrężnicy.
Zmiany te mają charakter ciągły i obejmują tylko jelito grube i błonę śluzową. W chorobie tej często występują polipy, zanik haustracji (są to fizjologiczne uwypuklenia ściany jelita grubego) oraz owrzodzenia.
Na WZJG najczęściej chorują osoby młode w przedziale wiekowym 15-30 lat.
Najczęstszymi objawami WZJG są:
- utrata masy ciała
- osłabienie
- krew w kale
- częste biegunki (do 20 wypróżnień dziennie)
- ciężki rzut: bolesność, odwodnienie, tachykardia, ból brzucha.
Jak wygląda leczenie farmakologiczne WZJG?
Pacjenci z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego najczęściej otrzymują lek, jakim jest mesalazyna. Jeżeli go nie tolerują, to dostają merkaptopurynę lub azatioprynę.
Niestety po tych lekach pojawiają się skutki uboczne:
- hepatotoksyczność (uszkodzenie wątroby)
- leukopenia
- objawy grypopodobne
- dolegliwości żołądkowo-jelitowe
- ostre zapalenie trzustki.
Broekman MMTJ, Coenen MJH, van Marrewijk CJ, Wanten GJA, Wong DR, Verbeek ALM, Klungel OH, Hooymans PM, Guchelaar HJ, Scheffer H, Derijks LJJ, de Jong DJ; TOPIC Recruitment Team.Inflamm Bowel Dis. 2017 Oct;23(10):1873-1881. doi: 10.1097/MIB.0000000000001163.
Jak wygląda leczenie niefarmakologiczne WZJG?
Bardzo ważnym aspektem jest unikanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz antybiotyków. Antybiotyki i stres są czynnikami najbardziej wyniszczającymi bakterie jelitowe. Pacjenci z WZJG również powinni unikać laktozy.
Rola witaminy D3 w WZJG
W badaniu randomizowanym z podwójnie ślepą próbą kontrolną podawano pacjentom 60 000 IU witaminy D3 przez okres 8 dni. Zaobserwowano zmniejszenie markerów stanu zapalnego, 3 punktowe zmniejszenie wyniku UCDAI (jest to skala Sutherlanda, stosowana w określeniu aktywności WZJG) oraz zmniejszenie stopnia ciężkości choroby.
Arihiro S, Nakashima A, Matsuoka M, Suto S, Uchiyama K, Kato T, Mitobe J, Komoike N, Itagaki M, Miyakawa Y, Koido S, Hokari A, Saruta M, Tajiri H, Matsuura T, Urashima M.Inflamm Bowel Dis. 2019 May 4;25(6):1088-1095. doi: 10.1093/ibd/izy346.
Rola diety Low FODMAP
Dieta ta ogranicza sacharydy, które nasilają fermentację w jelitach. Jest skuteczna w IBS, natomiast w IBD powinna złagodzić objawy u niektórych osób, jednak potrzeba więcej badań. Dieta ta nie powinna być stosowana długoterminowo.
Wyklucza się w niej:
- pokarmy zawierające laktozę
- pokarmy zawierające fruktozę
- poliole (ksylitol, sorbitol)
- grzyby
- warzywa strączkowe i kapustne
- pszenice
- orzechy, takie jak: pistacje i nerkowce.
Dieta odciąża przewód pokarmowy, redukuje procesy fermentacyjne w jelitach oraz łagodzi objawy WZJG.
Co z glutenem?
Gluten w świecie dietetyki budzi wiele kontrowersji. Jest białkiem, którego nie trawimy, nie pełni funkcji budulcowych ani odżywczych. Natomiast może on sporo namieszać w organizmie, w szczególności w jelitach. Osoby z WZJG powinny odstawić zboża glutenowe w szczególności pszenicę, która dodatkowo jest pryskana Roundupem, co jeszcze bardziej drażni jelita i redukuje ilość dobrych bakterii. Mąkę pszenną warto zamienić na kasztanową, kokosową lub gryczaną.
Reasumując, postępowanie w WZJG powinno być skonsultowane z lekarzem lub dietetykiem. Naszym jelitom sprzyja kolagen, żywność nieprzetworzona, relaks, unikanie glifosatu i antybiotyków oraz witamina D3.
